FOOD, MOTHERHOOD & EVERYDAY STRUGGLES
Home » keerzijde van een turbo bevalling

keerzijde van een turbo bevalling


Daar was ze dan, Amélie. Toen ik zwanger was dacht ik; peanuts! Als de baby er is weet ik ALLES want ik heb er toch al twee?! 

Amélie was in mijn ogen heel erg klein, puur omdat haar zussen bijna 1 kg zwaarder waren. Dus ook fragiel en ik was als de dood dat er iets zou gebeuren met haar.  Doordat haar temperatuur elke keer te laag was kreeg ik paniekaanvallen, ik wist het echt allemaal niet meer, hoe kón dit nou? Ik heb haar toch huid op huid? Ze heeft een wollen mutsje op en krijgt heerlijke warme mamamelk. Wat kan ik nou nog meer doen? Heeft ze dan toch een verborgen ontsteking? Mijn kraamverzorgster was erg paniekerig over haar temperatuur, dit wilde ze niet laten blijken maar ik voelde het aan alles. Daardoor keerde ik in mijzelf en wilde ik alles zelf doen. Ik kon dit écht wel maar was stiekem doodsbang. 

Bij mijn eerste dochter, Sophia had ik last van een kleine postnatale depressie en ik voelde dit bij Amélie ook weer iets opkomen. Dat uit zich bij mij in de vorm van paniekaanvallen, hypochondrie en gedachte dat er van alles gaat of kan gebeuren. Omdat ik dit al eerder had gehad herkende ik dit gevoel en heb ik mijzelf weer na een week of twee herpakt. Ik was onverwoestbaar! 

Amélie was een voorbeeldbaby en niets kon beter. Haar temperatuur was na een week weer helemaal goed, ik kreeg van een lieve vriendin allemaal wollen kleertjes die ze zelf had gebreid voor haar baby die 2 maanden ouder is. Een andere vriendin kocht de heerlijkste wollen kleertjes voor meerdere lagen om haar warm te houden en dit hielp. Ook weer wat geleerd! Een laagje wol is niet genoeg :)

Toen ze een week of 4 was begon het huiluurtje ‘s avonds, vrij onschuldig, lichtelijk vervelend. Maar na een maand of drie zei iets in mij dat er misschien toch iets is, Amélie bleef vrij klein maar groeide wel... kolven lukte mij totaal niet dus heb ik, als anti kunstvoeding moeder (met een knipoog, ik heb beide meisjes 2 jaar zelf gevoed en KV kwam er bij mij niet in) toch besloten Amélie vanaf 3,5 maand een flesje kV bij te gaan geven. Hierop sliep ze overdag een stuk beter en kon ik heeeel even zelf de vaatwasser inruimen, de wasmachine aanzetten en stofzuigen want deze taken zijn toch een stuk zwaarder met een huilende baby in de draagdoek. 

Nu ze 4 maanden is zijn wij bij een osteopaat geweest en die concludeerde dat Amélie pijn heeft, pijn in haar bekken, nek, hoofd, maag én middenrif. Je moederhart breekt toch als je dat hoort, maar ergens voelde ik dit wel aan en kan ik mijzelf wel voor mijn kop slaan dat we de afspraak niet eerder hebben gemaakt?! Soms leek het even beter te gaan.... 

Dit dus allemaal door de mega snelle bevalling, dat is dan de keerzijde daarvan. Mijn arme lieve babytje :( ze krijgt doordat ze zoveel huilt, loslaat en strekt tijdens het drinken ook niet voldoende (vette) melk binnen omdat ze niet lang genoeg drinkt. ‘S nachts wel gelukkig want dan ligt ze naast mij in bed en heeft ze niet zo’n last. Hopelijk slaan de sessies snel aan en is onze lieve framboosje een framblijtje. 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.